Pierwsze pojęcie dotyczące sztuki prehistorycznej powstało w dziewiętnastym wieku, oznaczając w szerokim tego słowa znaczeniu epoki lodowcowe i późniejsze.

Na temat tych epok nie posiadamy żadnych przekazów ustnych ani pisemnych. Sztuka epok lodowcowych zaistniała od 400 tysięcy do 10 tysięcy lat przed naszą erą. Jest ona najlepiej ukazana poprzez rysunki i malarstwo ścienne jaskiń.

Zabytki sztuki prehistorycznej zostały odkryte na przełomie praktycznie jednego pokolenia (około 1900 roku) i były one niesamowicie zaskakujące. Wielu spośród artystów i krytyków przyjęło je z niedowierzaniem, a nawet zaczęło podejrzewać wykonanie tego malarstwa za niesmaczny żart lub dosyć odważne oszustwo. Malarstwo sztuki paleolitu, co poniektórzy zaczęli przyrównywać do rysunków umysłowo chorych. Wraz z upływającym czasem zaczęto jednak rozumieć formę i treść tego malarstwa i poprzez zrozumienie go, traktować je z uznaniem.Zarania początków sztuki podobnie jak i mowy istot ludzkich nie jesteśmy w stanie poznać.

Przyjmuje się, że poczucie symetrii i potrzeba zdobienia użytecznych narzędzi zadecydowała z wolna o jej rozwoju. Następnie z biegiem czasu zaczął powstawać i kształtować się rytm, a po nim harmonia form. Właśnie poprzez takie spojrzenie na pracę ludzką możemy dostrzec w niej pierwsze zadatki artyzmu.